Αρχείο για την κατηγορία “Κοινωνικά”

Αναδημοσιεύω από το Off/unOff του total Xaker. Πρόκειται για το editorial του τεύχους 33, το οποίο κυκλοφόρησε την περασμένη Τετάρτη (ναι, μην φωνάζετε , θα κάνω και την καθιερωμένη παρουσίαση του τεύχους).

Μας δίνουν ένα κατσαβίδι και δεν αναλωνόμαστε στη μύτη του. Της ρίχνουμε μια γρήγορη ματιά και μετά εξετάζουμε το μήκος του στελέχους, την αντοχή του και τα χαρακτηριστικά της λαβής. Βλέπετε, δε μας αρκεί η προφανής χρήση του κατσαβιδιού κι αμέσως –σχεδόν αυτόματα– αρχίζουμε να σκεφτόμαστε όλους του πιθανούς τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαμε να το αξιοποιήσουμε. Το ίδιο κάνουμε με κάθε εργαλείο, όπως επίσης με αντικείμενα που δεν κατασκευάστηκαν σαν εργαλεία! Δεν πρόκειται περί διαστροφής. Είναι η έμφυτη τάση μας να σκεφτόμαστε έξω από τα στεγανά της κυρίαρχης λογικής. Άλλωστε, η δημοτικότητα μιας άποψης δεν αποτελεί κριτήριο ορθότητας… Βλέπετε, σ’ εμάς αρέσει να βρίσκουμε λύσεις. Δεν μας αρέσει να κατασκευάζουμε προβλήματα. Είμαστε όμως σε θέση να εντοπίζουμε τα ήδη υπάρχοντα, να φτάνουμε στη ρίζα τους και φυσικά να ακολουθούμε τις λύσεις που επιβάλει η ίδια λογική που μας οδήγησε έξω από τα καθιερωμένα. Μας αρέσει να συνδυάζουμε καθετί που έχουμε στη διάθεσή μας με νέους, πρωτότυπους τρόπους και να φτιάχνουμε πράγματα που ποτέ δεν φαντάστηκαν οι κατασκευαστές των αρχικών αντικειμένων. Για όλα αυτά, για τον ανατρεπτικό τρόπο σκέψης και δράσης που μόλις περιγράψαμε, υπάρχει μια λέξη: Χάκινγκ. Ευτυχώς, δηλαδή, αλλιώς θα ‘ταν πολύ δύσκολο να συνεννοηθούμε

Υπάρχουν όρια στο χάκινγκ; Είναι κάτι που αξιοποιείται σε συγκεκριμένες δραστηριότητες ή κάτι που χαρακτηρίζει την προσωπικότητά μας; Μάλλον το δεύτερο. Ο όρος “χάκινγκ” εμπεριέχει την έννοια της αμφισβήτησης *κάθε* γνωστού ορίου. Ακόμα και των ορίων της ίδιας της έννοιας του χάκινγκ Με λίγα λόγια, αυτή η ενασχόληση δεν έχει όρια. Διαφορετικά: Μόνο ένα πράγμα δε σηκώνει… χάκινγκ, κι αυτό είναι το ίδιο το χάκινγκ!

Αναρωτιέστε τι μας έπιασε και μιλάμε για το ποιοι είμαστε και πώς σκεφτόμαστε; Φταίει η επικαιρότητα. Φταίει ο φόβος που βλέπουμε να διασπείρεται έντεχνα από τηλεοράσεις, εφημερίδες κ.λπ. Είμαστε χάκερ κι αυτό δεν περιορίζεται στους υπολογιστές. Δε μας αρέσει να βλέπουμε φοβισμένους χρήστες, να πατάνε το ίδιο κουμπάκι συνεχώς, μπας και κάποια στιγμή γίνει το θαύμα. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο δε γινόμαστε υπερόπτες, αλλά σπεύδουμε να εξηγήσουμε και να βοηθήσουμε. Κατ’ αντιστοιχία, δε μας αρέσει να βλέπουμε φοβισμένο κόσμο. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, βιαζόμαστε ν’ αναδείξουμε τη λύση –την εναλλακτική λύση! Εκείνη που λύνει οριστικά τα προβλήματα και δεν τα κουκουλώνει προσωρινά. Σ’ αυτή την προσπάθεια βέβαια ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις Microsoft όλου του κόσμου, που προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα “Windows” αποτελούν μονόδρομο. Δεν πειράζει! Είμαστε μαθημένοι και δεν φοβόμαστε. Άλλωστε αν φοβηθούμε, δε θα χρειαστεί καν να παραδοθούμε. Θα είμαστε ήδη χαμένοι… Εγκλωβισμένοι σ’ ένα σύστημα που δεν δουλεύει για μας, αλλά εμείς γι’ αυτό.

Χάκινγκ στην ίδια την κοινωνία, αγαπητές κι αγαπητοί. Φαίνεται πως έχει παλιό software, κατασκευασμένο για ακόμα πιο παλιό hardware. Κάποτε, το ίδιο software ήταν πρωτοποριακό: Έλυνε προβλήματα και -πώς να το κάνουμε- έδινε άλλον αέρα! Σήμερα όμως το μόνο που κάνει είναι να καθυστερεί το hardware :-S Χώρια τα bug που σκάνε κάθε λίγο και μας κάνουν να τρέχουμε. Χάκινγκ, κυρίες και κύριοι. Χάκινγκ μέχρι ν’ αλλάξουμε software -αλλά οριστικά! Όχι ότι μετά θα σταματήσουμε, δηλαδή. Θα ‘μαστε πάντα ένα βήμα μπροστά. Μην το ψάχνετε. Το επιτάσσει η (ανθρώπινη) φύση μας.

Κάποια στιγμή, το χάκινγκ Εκεί Έξω (ΤΜ) σταματά. Όχι γιατί ξεμπερδέψαμε οριστικά από τα προβλήματα, αλλά γιατί χρειαζόμαστε και λίγη ξεκούραση. Τότε ξεκινά το χάκινγκ στο σπίτι. Όχι, δεν είμαστε υπερήρωες. Απλά, το χάκινγκ είναι κομμάτι του εαυτού μας κι όχι μόνο δεν μας κουράζει, αλλά μας ικανοποιεί. Έτσι, μετά από κάθε άλλη υποχρέωση, αρχίζουμε να δουλεύουμε πυρετωδώς στο νέο, επισήμως ανεπίσημο site του περιοδικού. Αν και –μεταξύ μας– εμείς προτιμάμε να το σκεφτόμαστε σαν το Ανεπίσημα Επίσημο

Τι; Δεν το ‘χετε δει ακόμα; Θα το βρείτε στη διεύθυνση http://txaker.defiant.gr. Εκεί είναι -και δεν πρόκειται να πάει πουθενά! Μόνο φανείτε ψύχραιμοι κι επιεικείς… Πρόκειται για έργο σε εξέλιξη! Για την ώρα θα βρείτε ένα (ημιτελές) αρχείο με τα περιεχόμενα των προηγούμενων τευχών. Βέβαια, σαν άτακτα παιδιά που είμαστε, δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε μια δουλειά χωρίς ταυτόχρονα να σας τσιγκλίσουμε λίγο. Μαζί με το αρχείο, λοιπόν, θα βρείτε κι επιλεγμένα άρθρα που αναδημοσιεύονται πλήρως στο Διαδίκτυο. Επιπρόσθετα, θα βρείτε υλικό που είτε δε χώρεσε στις σελίδες του εντύπου είτε δεν προλάβαμε να το εντάξουμε στο σχεδιασμό του τεύχους είτε βαρεθήκαμε να γράψουμε εμπρόθεσμα. Με λίγα λόγια, θα βρείτε και άρθρα που δεν κυκλοφόρησαν ποτέ στο έντυπο! Παρεμπιπτόντως, αν σκοπεύετε ν’ αρχίσετε αμέσως το ψαχούλεμα στο υλικό που έχουμε ανεβάσει, να σας πληροφορήσουμε ότι έχουμε κάνει εκτεταμένη χρήση των tag. Έτσι, ο αριθμός τεύχους, οι λέξεις – κλειδιά κ.λπ., έχουν όλα αντιστοιχιστεί σε tag. Μήπως αυτά φαίνονται λίγα; One man show είναι, παιδιά! Ψυχραιμία. (Σ.τ.Α. Όχι ακριβώς. Έχουν δουλέψει σ’ αυτό τουλάχιστον τρεις άνθρωποι ) Πάντως στα άμεσα σχέδιά μας περιλαμβάνεται και η ενσωμάτωση ενός forum. Ένα ακόμα μέσο για να τα λέμε και να μας τη λέτε…

(Το κύριο θέμα είναι το link στο τέλος αυτής της δημοσίευσης. Αν θέλετε προσπεράστε τον πρόλογο/κρίση συνείδησης)

Κάθε -μα *κάθε*- φορά που διαβάζω ή παρακολουθώ στα ΜΜΕ για κάποιο άλλο θέμα που γνωρίζω καλά ο ίδιος (από την ανάλυση ενός θέματος πληροφορικής ή μαθηματικών, μέχρι τα “γεγονότα” μιας πορείας διαμαρτυρίας) συνειδητοποιώ ότι η εγκυρότητα της πληροφόρησης είναι χαμηλή σε επίπεδο αθλιότητας. Αλλά δυστυχώς, παρά το κάκιστο δείγμα, μερικές φορές και σε θέματα που δεν γνωρίζω, καταφέρνουν -ασυνείδητα- να με επηρεάσουν.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, κάπως έτσι κατέληξα όταν ακούω για συνδέσμους φιλάθλων αθλητικών ομάδων, να έρχονται στο μυαλό μου εικόνες λοβοτομημένων χουλιγκάνων. Αλλά δεδομένου ότι δεν έχω δει ποτέ πως λειτουργεί ένας σύνδεσμος φιλάθλων “εκ των έσω”, αλλά ούτε έχω κατέβει έστω και μια φορά στο γήπεδο, ο λοβοτομημένος είμαι εγώ και καθένας σαν εμένα που βασίζει την γνώμη του για μια ομάδα ανθρώπων αποκλειστικά σ’ αυτά που βλέπει στην τηλεόραση και σ’ αυτά που διαβάζει στις εφημερίδες.

Δεν γνωρίζω. Υποθέτω ότι θα υπάρχει και ένα μη-αμελητέο ποσοστό λοβοτομημένων στους συνδέσμους αυτούς. Αλλά δεν είναι φυσικό σε κάθε σύλλογο, σωματείο ή οποιαδήποτε οργάνωση (αθλητική ή μη), να υπάρχουν και μερικοί ηλίθιοι;

Για να καταλήξω, ο λόγος που περνάω αυτή την ελαφρά κρίση συνείδησης είναι ότι δεν περίμενα ποτέ ότι θα διάβαζα μια από τις πιο εύστοχες αναλύσεις για το τρέχων κοινωνικό σκηνικό, τις διαδηλώσεις και τα πρόσφατα αδικοχαμένα θύματα στο site του Super-3, του γνωστού συνδέσμου φιλάθλων της ομάδας του Άρη. Η δημοσίευση έχει τίτλο “Τρία μέτρα, τρία σταθμά…” και μπορείτε να την διαβάσετε εδώ.

Έχεις κάνει την βραδινή σου βόλτα σου στην Chinatown, έχεις φάει και το πορτογαλικό κοτοπουλάκι σου στο Nando’s λίγο πιο πάνω και καθώς κάνεις τον περίπατό σου στο Soho να χωνέψεις, τσουπ, στην άκρη της κεντρικής πλατείας, στην γωνία με την (σύμπτωση;) Greek Street, ανάμεσα στους δεκάδες περαστικούς, συναντάς αυτό!

Το παθαίνεις το πολιτισμικό σοκ ή ξεκουμπώνεσαι άνετα και αδειάζεις τις μπύρες; Εδώ σε θέλω…

…και έχουμε ατράνταχτα επιχειρήματα που το αποδεικνύουν! Διαβάστε πρώτα την προφητική δημοσίευση που κάναμε πριν 5 μήνες και μετά δείτε στο παρακάτω βίντεο πώς άνοιξε η εκπομπή Αλ Τσαντίρι Νιουζ την Τρίτη που μας πέρασε.

Δεν πιστεύω να υπάρχει καμία αμφιβολία…

Τέτοιες μέρες, πέρυσι, με τα γεγονότα νωπά και πρωτόγνωρα –για εμένα τουλάχιστον-, η σύγχυση μου ήταν μεγάλη και είχα δυσκολευτεί πολύ να πάρω θέση σχετικά με τα επεισόδια.

Τώρα όμως, ένα χρόνο μετά, μπορώ ψύχραιμα να αναλογιστώ τα αποτελέσματα που είχαν τα επεισόδια εκείνα και να κρίνω εκ των υστέρων. Και, όπως το βλέπω εγώ, το κύριο αποτέλεσμα είναι ότι το επίσημο κράτος λέρωσε τα παντελόνια του. Και έτσι, λόγου χάρη, βλέπουμε πλέον τους μπάτσους να σχολάνε με συνοπτικές διαδικασίες όταν αποφασίζουν να κάνουν τα παραδοσιακά νταηλίκια. Και αυτό είναι μια πολύ θετική εξέλιξη. Τουλάχιστον για μένα, ήταν ο λόγος που κατέβηκα στις ειρηνικές πορείες πέρυσι.

Και ξέρετε τι άλλο είδα; Είδα εκατοντάδες άλλες ειρηνικές πορείες και διαμαρτυρίες που συνέβησαν από πέρυσι, για άλλα θέματα, να μην έχουν κανένα αποτέλεσμα και να μην αναφέρονται καν στις ειδήσεις.

Με απλούστατη λογική λοιπόν, οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι μέχρι να μάθουν οι πολιτικοί (αλλά και ο υπόλοιπος κόσμος) να *ακούν* πραγματικά τις διαμαρτυρίες του κόσμου, δεν πρέπει να καταδικάζω αυτούς που σπάνε και καίνε. Πρέπει να καταλαβαίνω ότι όταν μια ομάδα ανθρώπων, οσοδήποτε μικρή ή οσοδήποτε μεγάλη, αδικείται και στην συνέχεια δεν ακούγεται καν η διαμαρτυρία της, θα καταφύγει στη βία και -σύμφωνα με τα παραπάνω- καλά θα κάνει.

Βέβαια, η ενδεχόμενη επανάληψη των επεισοδίων εκείνων και φέτος -με αφορμή την μαύρη επέτειο του περιστατικού- δεν βλέπω τι θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει. Έστω και με μοναδικό κίνητρο τον φόβο για νέα επεισόδια, το κράτος έδειξε “καλή διαγωγή” και το μόνο που βλέπω να μπορεί να προκύψει από την επανάληψη των επεισοδίων είναι εντονότερη καταστολή. Και αυτό σίγουρα δεν είναι θετικό.

Αυτά, βέβαια, θα τα κρίνω πάλι με περισσότερη ψυχραιμία ένα χρόνο μετά…

Έβλεπα τηλεόραση το βράδυ και πέτυχα το παρακάτω διαφημιστικό σποτ (ήταν βέβαια στα ελληνικά)

Δεν ξέρω. Μάλλον πάσχω από κάποια ελαφρά κατάθλιψη και έχω την τάση να σκέφτομαι τα πράγματα λίγο παραπάνω απ’ ότι πρέπει, αλλά πρέπει να σας πω ότι το σποτ μου προκάλεσε αρχικά αναγούλα και στην συνέχεια οργή. Τι θέλει να μας πει ο ποιητής;

Διαβάστε την συνέχεια της δημοσίευσης (προσοχή! κακές λεξούλες!) »

Το θέμα είναι παλιό και έχει τίτλο “BSD code in windows”. Με ένα search αυτής της φράσης στο google θα βρείτε σχετικές δημοσιεύσεις και συζητήσεις. BSD (Berkeley Software Distribution) είναι μια άδεια χρήσης λογισμικού που εισήγαγε το πανεπιστήμιο της California. Eίναι μια “ανοικτή” άδεια που επιτρέπει απεριόριστη χρήση και αναδιανομή του λογισμικού, σε αντίθεση με την επίσης “ανοικτή” άδεια GPL (General Public Licence), που επιτρέπει το ίδιο με την προϋπόθεση πως κάθε τροποποιημένη έκδοση υποχρεωτικά συνοδεύεται και πάλι από GPL άδεια χρήσης. Εδώ μπορείτε να δείτε τους τρεις βασικούς όρους της BSD άδειας: http://en.wikipedia.org/wiki/Bsd_licence

Διαβάστε το υπόλοιπο της δημοσίευσης »

Έχουμε αναφέρει ξανά κάποια εμετικά παραδείγματα για το πώς λειτουργεί η mainstream δημοσιογραφία σε αυτή τη χώρα (εδώ, εδώ και εδώ). Άλλο ένα δεν βλάπτει, έτσι;

Πηγή: dtsomp on the keyboard

Θα έχετε παρατηρήσει βέβαια, ότι η φοβερή πανδημία που απειλούσε να μας καθαρίσει όλους δεν αναφέρεται καθόλου πλέον στην τηλεόραση. Εφόσον ούτε εφαρμόσαμε κάποια θεραπεία, ούτε είναι ποτέ δυνατόν η καλή μας τηλεόραση να μας τρομοκρατούσε τσάμπα τόσο καιρό, οδηγούμαστε στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η γεωμετρικών ρυθμών εξάπλωση της γρίπης σταμάτησε άμεσα όταν ανακοινώθηκαν οι εκλογές. Συνεπώς, το καλύτερο αντίδοτο για τη νέα γρίπη είναι οι εκλογές!

Και οι αποκαλύψεις δεν τελειώνουν εδώ. Μετά από αυτή τη συνειδητοποίηση γίνεται εμφανές ότι ο αγαπητός μας πρωθυπουργός, κ. Καραμανλής, ήξερε φυσικά ότι αυτή είναι η μοναδική θεραπεία και αυτός είναι ο λόγος που αποφάσισε τις πρόωρες εκλογές. Απλά είναι πολύ μετριόφρων για να παραδεχτεί ότι το έκανε για την καλή μας υγεία.

Και σας ρωτάω εγώ τώρα; Δεν αξίζει την ψήφο μας ο άνθρωπος που μας έσωσε την ζωή;

Ακολουθεί μήνυμα για αλλοδαπούς επισκέπτες:

Dear non-Greek visitor,

The cure for the new flu virus that threatens mankind was found by Greek prime minister Mr. Kostas Karamanlis. Please inform your government to resign immediately and call for national elections. The spread will stop immediately. Please allow up to 24 hours for the complete disappearance of the symptoms. If the cure won’t work then there’s definitely something wrong with your mass media.