Σχόλια στο Περί ηρωισμού και κομμουνισμού… http://www.kepik.gr/?p=72 Σήματά σου καθαρά, δυνατά... Διαβίβασε... Sun, 05 Sep 2010 13:19:46 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.0.1 Από: Sir Shouldhave Didntthough http://www.kepik.gr/?p=72#comment-8225 Sir Shouldhave Didntthough Wed, 12 May 2010 10:21:07 +0000 http://www.kepik.gr/?p=72#comment-8225 Δυστυχώς, η μορφή του ήρωα μου είναι ιδιαίτερα αγαπητή λόγω του ενθουσιασμού με τον οποίο αφομοίωνα τέτοιου είδους παραμυθίες σε όλη μου τη ζωή μέχρι τώρα. Αυτό εχει σημασία, καθώς η αισθητική είναι τελικά το μόνο κριτήριο με το οποίο κρίνουμε τον κόσμο. Εξού το προσφιλές και ακατανίκητο "Έτσι μου γουστάρει ". Κι αν κάποιος πιστεύει ότι η λογική είναι το μέτρο του κόσμου, του εύχομαι να έχει πάντα καλό καιρό στον πλανήτη του και να μου κρατήσει μια θέση για δύο στο ρεστοράν στο τέλος του κόσμου. Δεν αναφέρομαι φυσικά σε στρατόκαβλους ήρωες που γαζώνουν τριτοκοσμικούς αντιφρονούντες σερβίροντας ζόρικες ατάκες, άκρως τοξικές για τους νευρώνες. Αυτοί δεν μου αρέσουν. Περισσότερο αναφέρομαι σε αληθινούς ήρωες όπως ο Κόναν ο βάρβαρος, ο Σούπερ Μάριο και ο Νταρκγούνγκ Ντακ. Γι' αυτό και θα συμφωνήσω εν μέρει με τον συντάκτη του άρθρου. Κι έτσι κατά λογική αναγκαιότητα θα διαφωνήσω κατά το άλλο μέρος. Ασφαλώς και το όραμα της αριστεράς για την αταξική κοινωνία δεν έχει ανάγκη από ήρωες και πολλώ δε μάλλον, οι ήρωες σε μια τέτοια κατάσταση θα ήταν εντελώς γραφικοί. Ωστόσο δεν βρισκόμαστε στην αταξική κοινωνία και είτε το θέλουμε είτε όχι το προσωπικό κόστος για οποιαδήποτε επιθυμητή αλλαγή, είναι αναπόδραστο. Λυπάμαι φίλοι, αλλά ο χορτάτος σκύλος και η ολόκληρη πίτα, ανήκει στον κόσμο των διασκεδαστικών μαθηματικών παραδόξων. Για να μην παρεξηγηθώ δεν υποστηρίζω ότι θα πρέπει όλοι να κατέβουμε στους δρόμους και να προτάξουμε τα στήθη μας απέναντι στους πάνοπλους μπάτσους(εξκιούζ μάι φρεντς) για να δώσουμε το ηρωικό παράδειγμα. Αυτό είναι απλά ηλίθιο. Δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό για να προβλέψει κανείς τι θα συμβεί όταν άοπλοι άνθρωποι, χωρίς εκπαίδευση έρχονται αντιμέτωποι με ένοπλους, υπερεκπαιδευμένους ξυλοφορτωτές/φονιάδες/ληστές. Και ασφαλώς δεν πρέπει, μέσα στην ιερή(sic) αριστερή μας αγανάκτηση για τα κακώς κείμενα και τον αλλοπρόσαλο τρόπο που λειτουργεί ο κόσμος, να αρνηθούμε να μορφωθούμε ή να αποκτήσουμε ισχύ. Δεν πιστεύω ότι το ζήτημα της επανάστασης είναι ζήτημα ρουχισμού, προσωπικής υγιεινής ή ασκητισμού. Καλώς ή κακώς(πολύ πολύ κακώς) βρισκόμαστε σε μια άθλια κατάσταση. Δεν είναι ιδιαίτερα χειρότερη από άλλες καταστάσεις στον ιστορικό χρόνο, απλά διαφορετικής αισθητικής. Οπότε τι κάνουμε; Αφενός αποκτούμε όσο το δυνατόν περισσότερη παιδεία. Αφετέρου επικυρήσσουμε τη ζωή μας. Και εξηγούμαι. Μαζεύουμε ικανότητες και γνώσεις ώστε να μπορέσουμε να διαβρώσουμε το παρόν σύστημα σε κάθε μας βήμα. Αποδεχόμαστε το ενδεχόμενο της φυσικής συντριβής και ίσως πιθανότερο, της συναισθηματικής κατάρρευσης. Και αυτό διότι αν είσαι άνθρωπος με τις απαραίτητες ευαισθησίες για να είσαι αριστερός(όχι σταλινικός), θα είσαι και πολύ κωλόφαρδος(εξκιούζ μι εγκέν) αν γλιτώσεις τα αντικαταθλιπτικά, έτσι όπως είναι η φάση σήμερα. Και οι αριστεροί πρέπει, κατα τη γνώμη μου, να είναι αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουν αυτό το ενδεχόμενο. Γιατί νομίζετε ότι είναι διαδεδομένο το χόρτο; Διότι σε κρατά αισιόδοξο μπροστά στο σπηλαιώδες βάραθρο της καθημερινότητας. Εκεί έγκειται ο ηρωισμός που χρειάζεται μια προεπαναστατική κοινωνία και όχι στα εθνικά ταρατατζούμ. Έτσι, αν δεν αποδεχθούμε την ηρωική μας ευθύνη, θεωρά ότι απλά υποκύπτουμε και λογικοποιούμε τον υπαρξιακό τρόμο που, φυσιολογικά, νιώθουμε μπροστά στο άγριο θηρίο του παγκόσμιου συστήματος εκμετάλλευσης. Άρα συνοψίζοντας και ζητώ συγνώμη για τη μακρυγορία, απλά γουστάρω να με διαβάζω, οι ήρωες είναι απολύτως απαραίτητοι. Απλώς όχι οι ήρωες που αποτελούν εξαίρεση, αλλά οι ήρωες που αποτελούν την πλειοψηφία. Και βέβαια όχι στο ηρωικό πρότυπο του "Ράμπο, του μαχητή της ελευθερίας" αλλά του νίντζα. Ναι, λοιπόν εκεί καταλήγουν όλα. Στον νίντζα. Δυστυχώς, η μορφή του ήρωα μου είναι ιδιαίτερα αγαπητή λόγω του ενθουσιασμού με τον οποίο αφομοίωνα τέτοιου είδους παραμυθίες σε όλη μου τη ζωή μέχρι τώρα. Αυτό εχει σημασία, καθώς η αισθητική είναι τελικά το μόνο κριτήριο με το οποίο κρίνουμε τον κόσμο. Εξού το προσφιλές και ακατανίκητο «Έτσι μου γουστάρει «. Κι αν κάποιος πιστεύει ότι η λογική είναι το μέτρο του κόσμου, του εύχομαι να έχει πάντα καλό καιρό στον πλανήτη του και να μου κρατήσει μια θέση για δύο στο ρεστοράν στο τέλος του κόσμου.
Δεν αναφέρομαι φυσικά σε στρατόκαβλους ήρωες που γαζώνουν τριτοκοσμικούς αντιφρονούντες σερβίροντας ζόρικες ατάκες, άκρως τοξικές για τους νευρώνες. Αυτοί δεν μου αρέσουν. Περισσότερο αναφέρομαι σε αληθινούς ήρωες όπως ο Κόναν ο βάρβαρος, ο Σούπερ Μάριο και ο Νταρκγούνγκ Ντακ.
Γι’ αυτό και θα συμφωνήσω εν μέρει με τον συντάκτη του άρθρου. Κι έτσι κατά λογική αναγκαιότητα θα διαφωνήσω κατά το άλλο μέρος. Ασφαλώς και το όραμα της αριστεράς για την αταξική κοινωνία δεν έχει ανάγκη από ήρωες και πολλώ δε μάλλον, οι ήρωες σε μια τέτοια κατάσταση θα ήταν εντελώς γραφικοί. Ωστόσο δεν βρισκόμαστε στην αταξική κοινωνία και είτε το θέλουμε είτε όχι το προσωπικό κόστος για οποιαδήποτε επιθυμητή αλλαγή, είναι αναπόδραστο. Λυπάμαι φίλοι, αλλά ο χορτάτος σκύλος και η ολόκληρη πίτα, ανήκει στον κόσμο των διασκεδαστικών μαθηματικών παραδόξων.
Για να μην παρεξηγηθώ δεν υποστηρίζω ότι θα πρέπει όλοι να κατέβουμε στους δρόμους και να προτάξουμε τα στήθη μας απέναντι στους πάνοπλους μπάτσους(εξκιούζ μάι φρεντς) για να δώσουμε το ηρωικό παράδειγμα. Αυτό είναι απλά ηλίθιο. Δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό για να προβλέψει κανείς τι θα συμβεί όταν άοπλοι άνθρωποι, χωρίς εκπαίδευση έρχονται αντιμέτωποι με ένοπλους, υπερεκπαιδευμένους ξυλοφορτωτές/φονιάδες/ληστές. Και ασφαλώς δεν πρέπει, μέσα στην ιερή(sic) αριστερή μας αγανάκτηση για τα κακώς κείμενα και τον αλλοπρόσαλο τρόπο που λειτουργεί ο κόσμος, να αρνηθούμε να μορφωθούμε ή να αποκτήσουμε ισχύ. Δεν πιστεύω ότι το ζήτημα της επανάστασης είναι ζήτημα ρουχισμού, προσωπικής υγιεινής ή ασκητισμού.
Καλώς ή κακώς(πολύ πολύ κακώς) βρισκόμαστε σε μια άθλια κατάσταση. Δεν είναι ιδιαίτερα χειρότερη από άλλες καταστάσεις στον ιστορικό χρόνο, απλά διαφορετικής αισθητικής. Οπότε τι κάνουμε; Αφενός αποκτούμε όσο το δυνατόν περισσότερη παιδεία. Αφετέρου επικυρήσσουμε τη ζωή μας. Και εξηγούμαι. Μαζεύουμε ικανότητες και γνώσεις ώστε να μπορέσουμε να διαβρώσουμε το παρόν σύστημα σε κάθε μας βήμα. Αποδεχόμαστε το ενδεχόμενο της φυσικής συντριβής και ίσως πιθανότερο, της συναισθηματικής κατάρρευσης. Και αυτό διότι αν είσαι άνθρωπος με τις απαραίτητες ευαισθησίες για να είσαι αριστερός(όχι σταλινικός), θα είσαι και πολύ κωλόφαρδος(εξκιούζ μι εγκέν) αν γλιτώσεις τα αντικαταθλιπτικά, έτσι όπως είναι η φάση σήμερα. Και οι αριστεροί πρέπει, κατα τη γνώμη μου, να είναι αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουν αυτό το ενδεχόμενο. Γιατί νομίζετε ότι είναι διαδεδομένο το χόρτο; Διότι σε κρατά αισιόδοξο μπροστά στο σπηλαιώδες βάραθρο της καθημερινότητας. Εκεί έγκειται ο ηρωισμός που χρειάζεται μια προεπαναστατική κοινωνία και όχι στα εθνικά ταρατατζούμ. Έτσι, αν δεν αποδεχθούμε την ηρωική μας ευθύνη, θεωρά ότι απλά υποκύπτουμε και λογικοποιούμε τον υπαρξιακό τρόμο που, φυσιολογικά, νιώθουμε μπροστά στο άγριο θηρίο του παγκόσμιου συστήματος εκμετάλλευσης.
Άρα συνοψίζοντας και ζητώ συγνώμη για τη μακρυγορία, απλά γουστάρω να με διαβάζω, οι ήρωες είναι απολύτως απαραίτητοι. Απλώς όχι οι ήρωες που αποτελούν εξαίρεση, αλλά οι ήρωες που αποτελούν την πλειοψηφία. Και βέβαια όχι στο ηρωικό πρότυπο του «Ράμπο, του μαχητή της ελευθερίας» αλλά του νίντζα. Ναι, λοιπόν εκεί καταλήγουν όλα. Στον νίντζα.

]]> Από: Γιώργος Γκέκας http://www.kepik.gr/?p=72#comment-8038 Γιώργος Γκέκας Wed, 21 Apr 2010 09:09:43 +0000 http://www.kepik.gr/?p=72#comment-8038 Ο ορισμός του δεξιού είναι: Όσο περισσότερο σκέφτεται κανείς το προσωπικό συμφέρον αδιαφορώντας για τους γύρω του τόσο περισσότερο δεξιός γίνεται. Για το αριστερός; ακριβώς το αντίθετο. Σ/η: Εξαιρούμε αυτόν που αδιαφορεί για τον εαυτό του αυτός είναι ο μαλ/κας. Ο ορισμός του δεξιού είναι:
Όσο περισσότερο σκέφτεται κανείς το προσωπικό συμφέρον αδιαφορώντας για τους γύρω του τόσο περισσότερο δεξιός γίνεται.
Για το αριστερός; ακριβώς το αντίθετο.

Σ/η: Εξαιρούμε αυτόν που αδιαφορεί για τον εαυτό του αυτός είναι ο μαλ/κας.

]]> Από: minios67 http://www.kepik.gr/?p=72#comment-7839 minios67 Wed, 31 Mar 2010 10:09:19 +0000 http://www.kepik.gr/?p=72#comment-7839 Είμαι φτωχός για να απαντήσω-σχολιάσω, απλά υποκλίνομαι, ευχαριστώ. Κάπου υπάρχει φως! Είμαι φτωχός για να απαντήσω-σχολιάσω, απλά υποκλίνομαι, ευχαριστώ.
Κάπου υπάρχει φως!

]]> Από: NEWdisorder http://www.kepik.gr/?p=72#comment-4546 NEWdisorder Thu, 14 May 2009 22:54:26 +0000 http://www.kepik.gr/?p=72#comment-4546 ...επιτέλους ένα εκπληκτικό κείμενο, μέσα στον κυκεώνα ανοησιών κι "εξυπνάδας" που ευρέως κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. Keep on... …επιτέλους ένα εκπληκτικό κείμενο, μέσα στον κυκεώνα ανοησιών κι «εξυπνάδας» που ευρέως κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. Keep on…

]]> Από: mouridis http://www.kepik.gr/?p=72#comment-4142 mouridis Mon, 16 Mar 2009 11:22:08 +0000 http://www.kepik.gr/?p=72#comment-4142 Φίλε Αντώνη, ναι, είμαι ο Νίκος και φυσικά συμφωνώ απόλυτα με όσα λες... Και με συγχωρείς για την υπερβολικά καθυστερημένη απάντηση (κάπως ξέφυγε από την προσοχή μου αυτό το σχόλιο). Φίλε Αντώνη, ναι, είμαι ο Νίκος και φυσικά συμφωνώ απόλυτα με όσα λες…

Και με συγχωρείς για την υπερβολικά καθυστερημένη απάντηση (κάπως ξέφυγε από την προσοχή μου αυτό το σχόλιο).

]]> Από: Αντώνης Πολίτης http://www.kepik.gr/?p=72#comment-3964 Αντώνης Πολίτης Mon, 23 Feb 2009 16:32:06 +0000 http://www.kepik.gr/?p=72#comment-3964 Ο προβληματισμός που θέτει ο Νίκος (Νίκος σωστά;) ουτε εύκολος ούτε αυτονόητος είναι. Όσοι έτσι νομίζουν μάλλον δεν έχουν καταλάβει καλά. Όσα κείμενα διάβασα εδώ σε αυτόν τον χώρο μου άρεσαν δίοτι ακόμα και σε όσα δεν συμφωνούσα θεωρώ ότι βρίσκονταν μέσα στο θέμα και διατύπωναν ζητήματα στην ουσία τους. Είναι σημαντικό αυτό και σπάνιο σήμερα. Σχετικά με το θέμα νομίζω ότι η απάντηση είναι η εξής: Προφανώς και δεν μπορεί να δώσει λύση ο καθένας ατομικά. Αυτό σημαίνει να είσαι αριστερός. Όταν σε ρωτούν γιατί ενώ είσαι αριστερός στέλνεις τα παιδιά σου σε ιδιωτικό κολλέγιο να απαντάς ότι αριστερός δεν είναι αυτός που καταδικάζει τα παιδιά του στην αμορφωσιά, αριστερός δεν είναι αυτός που μένει άνεργος γιατί δεν θέλει να δουλέψει στην πολυεθνική, αριστερός δεν είναι αυτός που πεθαίνει της πείνας για να μποϋκοτάρει τα προϊόντα της carrefour. Διότι με αυτή την ατομική μάχη δεν αλλάζει τίποτα. Αυτές τις λύσεις προβάλλει ως διέξοδο και το σύστημα: δεν σου αρέσει το κολλέγιο; μην πας. Δεν σου αρέσει η πολυεθνική μη δουλέψεις, φας κτλ. Είναι μια διεστραμμένη αντίληψη περί ελευθερίας... Αντίθετα αριστερός είναι αυτός που δεν συμβιβάζεται με αυτήν την κατάσταση και επεξεργάζεται ένα σχέδιο για την έξοδο από αυτή την κατάσταση. Αριστερός είναι αυτός που πιστεύει ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με το πάντρεμμα ατομικής και συλλογικής δράσης. ΌΧΙ αυτός που νομίζει ότι θα το λύσει μόνος του εξαπατώντας τον ίδιο του το εαυτό και τις ίδιες του τις ανάγκες! Αλίμονο σε αυτούς που θεωρούν ότι το μοντέλο του σύγχρονου αριστερού είναι ένας ρακένδυτος, αμόρφωτος και πεινασμένος κακομοίρης, δηλαδή ένα λούμπεν στοιχείο τελικά χωρίς καμία διάθεση να αλλάξει όχι τον κόσμο μα και τον ίδιο του τον εαυτό! Βέβαια προφανώς και ένας αριστερός στο άλλο άκρο είναι κατανοητό πως δημιουργεί εύλογα καχυποψία για την ειλικρίνεια των αριστερών του διαθέσεων. Αλλά ας μην αυτομαστιγωνόμαστε ένα ακριβό κινητό ή ένα ακριβό ρούχο δεν σημαίνει ότι βρίσκεσαι στο άλλο άκρο. Αυτές οι αντιλήψεις βασίζονται στην τρομερή άγνοια που υπάρχει για το μέγεθος του συγκεντρωμένου πλούτου σήμερα. Δεν έχουμε ιδέα τι σημαίνει πλούτος, σπατάλη και πολυτέλεια... Ο προβληματισμός που θέτει ο Νίκος (Νίκος σωστά;) ουτε εύκολος ούτε αυτονόητος είναι. Όσοι έτσι νομίζουν μάλλον δεν έχουν καταλάβει καλά.

Όσα κείμενα διάβασα εδώ σε αυτόν τον χώρο μου άρεσαν δίοτι ακόμα και σε όσα δεν συμφωνούσα θεωρώ ότι βρίσκονταν μέσα στο θέμα και διατύπωναν ζητήματα στην ουσία τους. Είναι σημαντικό αυτό και σπάνιο σήμερα.

Σχετικά με το θέμα νομίζω ότι η απάντηση είναι η εξής:

Προφανώς και δεν μπορεί να δώσει λύση ο καθένας ατομικά. Αυτό σημαίνει να είσαι αριστερός. Όταν σε ρωτούν γιατί ενώ είσαι αριστερός στέλνεις τα παιδιά σου σε ιδιωτικό κολλέγιο να απαντάς ότι αριστερός δεν είναι αυτός που καταδικάζει τα παιδιά του στην αμορφωσιά, αριστερός δεν είναι αυτός που μένει άνεργος γιατί δεν θέλει να δουλέψει στην πολυεθνική, αριστερός δεν είναι αυτός που πεθαίνει της πείνας για να μποϋκοτάρει τα προϊόντα της carrefour. Διότι με αυτή την ατομική μάχη δεν αλλάζει τίποτα. Αυτές τις λύσεις προβάλλει ως διέξοδο και το σύστημα: δεν σου αρέσει το κολλέγιο; μην πας. Δεν σου αρέσει η πολυεθνική μη δουλέψεις, φας κτλ. Είναι μια διεστραμμένη αντίληψη περί ελευθερίας…

Αντίθετα αριστερός είναι αυτός που δεν συμβιβάζεται με αυτήν την κατάσταση και επεξεργάζεται ένα σχέδιο για την έξοδο από αυτή την κατάσταση. Αριστερός είναι αυτός που πιστεύει ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με το πάντρεμμα ατομικής και συλλογικής δράσης. ΌΧΙ αυτός που νομίζει ότι θα το λύσει μόνος του εξαπατώντας τον ίδιο του το εαυτό και τις ίδιες του τις ανάγκες!

Αλίμονο σε αυτούς που θεωρούν ότι το μοντέλο του σύγχρονου αριστερού είναι ένας ρακένδυτος, αμόρφωτος και πεινασμένος κακομοίρης, δηλαδή ένα λούμπεν στοιχείο τελικά χωρίς καμία διάθεση να αλλάξει όχι τον κόσμο μα και τον ίδιο του τον εαυτό!

Βέβαια προφανώς και ένας αριστερός στο άλλο άκρο είναι κατανοητό πως δημιουργεί εύλογα καχυποψία για την ειλικρίνεια των αριστερών του διαθέσεων. Αλλά ας μην αυτομαστιγωνόμαστε ένα ακριβό κινητό ή ένα ακριβό ρούχο δεν σημαίνει ότι βρίσκεσαι στο άλλο άκρο.

Αυτές οι αντιλήψεις βασίζονται στην τρομερή άγνοια που υπάρχει για το μέγεθος του συγκεντρωμένου πλούτου σήμερα. Δεν έχουμε ιδέα τι σημαίνει πλούτος, σπατάλη και πολυτέλεια…

]]> Από: Diamadenia http://www.kepik.gr/?p=72#comment-3910 Diamadenia Mon, 16 Feb 2009 13:52:09 +0000 http://www.kepik.gr/?p=72#comment-3910 Καίριο το ποίημα του Χικμέτ που μας το θύμισε ο serafeim Καίριο το ποίημα του Χικμέτ που μας το θύμισε ο serafeim

]]> Από: serafeim http://www.kepik.gr/?p=72#comment-3620 serafeim Sun, 11 Jan 2009 12:37:11 +0000 http://www.kepik.gr/?p=72#comment-3620 Είναι βαρύς ο αγέρας σαν μολύβι Φωνάζω, φωνάζω, φωνάζω Ελάτε γρήγορα σας φωνάζω Να λειώσουμε το μολύβι Κάποιος μου λέει Φωτιά θα πάρεις απ’ την ίδια σου φωνή Θα γίνεις στάχτη Στάχτη σαν τον Κερέμ Που κάηκε απ’ τον έρωτά του Και εγώ του λέω Ας καώ, ας γίνω στάχτη σαν τον Κερέμ Αν δεν καώ εγώ Αν δεν καείς εσύ Αν δεν καούμε εμείς Πώς θα γενούν τα σκοτάδια λάμψη?????????? Είναι βαρύς ο αγέρας σαν μολύβι
Φωνάζω, φωνάζω, φωνάζω
Ελάτε γρήγορα σας φωνάζω
Να λειώσουμε το μολύβι

Κάποιος μου λέει
Φωτιά θα πάρεις απ’ την ίδια σου φωνή
Θα γίνεις στάχτη
Στάχτη σαν τον Κερέμ
Που κάηκε απ’ τον έρωτά του

Και εγώ του λέω
Ας καώ, ας γίνω στάχτη σαν τον Κερέμ
Αν δεν καώ εγώ
Αν δεν καείς εσύ
Αν δεν καούμε εμείς
Πώς θα γενούν τα σκοτάδια λάμψη??????????

]]> Από: yannis K http://www.kepik.gr/?p=72#comment-3380 yannis K Fri, 19 Dec 2008 21:23:13 +0000 http://www.kepik.gr/?p=72#comment-3380 Αν θέλετε βοήθεια, ευχαρίστως δηλώνω "μαλάκας", με ή χωρίς εισαγωγικά. Και επειδή αυτό εύκολα μπορώ να το αποδείξω, οι ίδιοι άνθρωποι, που εσένα κριτικάρουν για "ασυνέπεια", εμένα θα με πουν μαλάκα, χωρίς εισαγωγικά. Ουαί υμίν... και ημίν, τελικά. Η αριστερά έχει πέσει σε χέρια βολεμένων. Κριτικές του σαλονιού. Αν θέλετε βοήθεια, ευχαρίστως δηλώνω «μαλάκας», με ή χωρίς εισαγωγικά.
Και επειδή αυτό εύκολα μπορώ να το αποδείξω, οι ίδιοι άνθρωποι, που εσένα κριτικάρουν για «ασυνέπεια», εμένα θα με πουν μαλάκα, χωρίς εισαγωγικά.
Ουαί υμίν… και ημίν, τελικά. Η αριστερά έχει πέσει σε χέρια βολεμένων.
Κριτικές του σαλονιού.

]]> Από: G1g@byt3 http://www.kepik.gr/?p=72#comment-248 G1g@byt3 Sat, 03 May 2008 14:43:35 +0000 http://www.kepik.gr/?p=72#comment-248 Το τελευταίο μαλάκας μάλλον είναι πιο σωστό χωρίς τα εισαγωγικά. Το τελευταίο μαλάκας μάλλον είναι πιο σωστό χωρίς τα εισαγωγικά.

]]>