Αρχείο Δεκεμβρίου, 2009

UPDATE: Το video είναι πλέον με ελληνικούς υπότιτλους.

Εδώ και μια βδομάδα περίπου (από την περασμένη Παρασκευή) το 29^ο τεύχος του total XakeR κυκλοφορεί στα περίπτερα. Ακολουθεί η καθιερωμένη παρουσίαση της λίστας περιεχομένων του τεύχους:

• The power of the command line. Όπως και το Linux, έτσι και τα Windows έχουν τη δική τους γραμμή εντολών – και δεν λέγεται “παράθυρο DOS”!
• Απέναντι στον στρατό της Τροίας! Τι είναι πιο εύκολο; Να αντιμετωπίσετε έναν ολόκληρο στρατό ή να κάνετε το Trojan σας αόρατο από καμιά 40αριά και βάλε αδυσώπητα AntiVirus;
• Βασικά εξαρτήματα για το αγαπημένο σας. Και οι τρελές κατασκευές συνεχίζονται, αυτή τη φορά… ψυχεδελικές όσο ποτέ!
• Cracking Lessons #8: Manual Unpacking, part 1 of 3
• Χρονισμός στο… περίπου;! Ο Core i7 πάνω στο κουτί γράφει 2,93GHz, αλλά το CPU-z συνήθως άλλα λέει! Αλήθεια, ξέρετε γιατί;
• What you see is not what you get. Το νου σας: Απόπειρες phising, στο ίδιο σας το desktop!

Διαβάστε το υπόλοιπο της δημοσίευσης »

Από σπόντα έμαθα ότι ο Γιώργος Κοτανίδης ανεβάζει ξανά στην Αθήνα το καταπληκτικό έργο του Peter Parnell, QED. Ο πλήρης ελληνικός τίτλος είναι «QED ή Τι απέδειξε ο κ. Φάυνμαν». Αυτή τη φορά, η παράσταση ανεβαίνει στην αίθουσα Θόλος, το θέατρο εικονικής πραγματικότητας του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», γεγονός που δίνει στην παράσταση την δυνατότητα να εμπλουτιστεί σκηνοθετικά, προβάλλοντας στον θόλο εικόνες του σύμπαντος και ψηφιακές αναπαραστάσεις της κίνησης των ηλεκτρονίων και των πλανητών. Η πρεμιέρα γίνεται την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου.

Για όσους δεν γνωρίζουν, το έργο αφορά μια μέρα από τη ζωή του νομπελίστα φυσικού Richard Feynman. Αντιγράφω από την σελίδα της παράστασης:

Μια κορυφαία μορφή της επιστήμης, ο Νομπελίστας φυσικός Ρίτσαρντ Φάυνμαν (1918-1988), ξαναζωντανεύει στη σκηνή. Βραβευμένος με Νόμπελ Φυσικής το 1965 για τη δουλειά του πάνω στην κβαντική ηλεκτροδυναμική (Quantum Electo-Dynamics), από τα αρχικά της οποίας προκύπτει ο τίτλος του έργου "QED", ο Φάυνμαν ήταν μια πολύπλευρη μαγευτική προσωπικότητα, που άγγιξε πολλούς τομείς της επιστημονικής δημιουργίας, της τέχνης και της κοινωνίας. Ένας άνθρωπος που στάθηκε γενναίος απέναντι στη ζωή, την επιστήμη, την τέχνη και τις γυναίκες. Γενναίος απέναντι στην εξουσία και στο θάνατο. Συγκαταλέγεται ανάμεσα στους φυσικούς που, στα 25 του χρόνια, δούλεψε για την κατασκευή της πρώτης ατομικής βόμβας. Παθιασμένος ντράμερ, ερασιτέχνης ηθοποιός, δημιουργικός ζωγράφος, ονειροπόλος ταξιδιώτης, αθεράπευτος γυναικάς, ένας υπερδραστήριος άνθρωπος. Συγκρούεται με το κατεστημένο στο όνομα της αλήθειας και αντιμάχεται τη σοβαροφάνεια με ειρωνεία και χιούμορ.

Ήμουν από τους τυχερούς που πρόλαβαν να δουν την παράσταση όταν ανέβηκε για λίγες μέρες -πριν μερικά χρόνια- στο Θεατράκι της ΧΑΝΘ, στη Θεσσαλονίκη. Το έργο, που στο μεγαλύτερο μέρος του είναι μονόλογος, είναι πολύ όμορφο ενώ η ερμηνεία του Κοτανίδη είναι καταπληκτική (μερικές δηλώσεις του εδώ). Αν είστε στην Αθήνα και δεν προλάβατε κάποια από τις προηγούμενες φορές που ανέβηκε το έργο, σας συνιστώ να πάτε τώρα οπωσδήποτε.

Εντωμεταξύ, εξίσου τυχαία ανακάλυψα ότι τα σπάνια Messenger Lectures που έδωσε ο Φάυνμαν στο Cornell, είχαν μαγνητοσκοπηθεί από το BBC και ο αγαπημένος σε όλους μας -είμαι σίγουρος- Bill Gates απέσπασε με προσωπικά του έξοδα τα copyrights γιατί «πιστεύει ότι όλος ο κόσμος πρέπει να τα παρακολουθήσει» [sic]. Πρόκειται για 7 lectures με διάρκεια μιας ώρας το καθένα, με θέμα την δημιουργία και την ενοποίηση των φυσικών νόμων. Έτσι, το τμήμα Microsoft Research, έφτιαξε μια -ομολογουμένως- αρκετά καλή σελίδα όπου μπορείτε να παρακολουθήσετε τα βίντεο των lectures με ταυτόχρονες διαδραστικές επεξηγήσεις. Το όλο project ονομάστηκε Project Tuva (όσοι δείτε την παράσταση θα γελάσετε μαθαίνοντας την σχέση του Φάυνμαν με την Λαϊκή Δημοκρατία της Tuva) και, όσοι έχετε εγκατεστημένο το Microsoft Silverlight (κάπου θα υπήρχε μια παγίδα, ε; ) μπορείτε να το δείτε εδώ. Είδα τα πρώτα δύο και πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο (αντίθετα από την παράσταση που απευθύνεται στους πάντες, τα lectures απαιτούν μια κάποια σχέση με φυσική και μαθηματικά).

Τέτοιες μέρες, πέρυσι, με τα γεγονότα νωπά και πρωτόγνωρα –για εμένα τουλάχιστον-, η σύγχυση μου ήταν μεγάλη και είχα δυσκολευτεί πολύ να πάρω θέση σχετικά με τα επεισόδια.

Τώρα όμως, ένα χρόνο μετά, μπορώ ψύχραιμα να αναλογιστώ τα αποτελέσματα που είχαν τα επεισόδια εκείνα και να κρίνω εκ των υστέρων. Και, όπως το βλέπω εγώ, το κύριο αποτέλεσμα είναι ότι το επίσημο κράτος λέρωσε τα παντελόνια του. Και έτσι, λόγου χάρη, βλέπουμε πλέον τους μπάτσους να σχολάνε με συνοπτικές διαδικασίες όταν αποφασίζουν να κάνουν τα παραδοσιακά νταηλίκια. Και αυτό είναι μια πολύ θετική εξέλιξη. Τουλάχιστον για μένα, ήταν ο λόγος που κατέβηκα στις ειρηνικές πορείες πέρυσι.

Και ξέρετε τι άλλο είδα; Είδα εκατοντάδες άλλες ειρηνικές πορείες και διαμαρτυρίες που συνέβησαν από πέρυσι, για άλλα θέματα, να μην έχουν κανένα αποτέλεσμα και να μην αναφέρονται καν στις ειδήσεις.

Με απλούστατη λογική λοιπόν, οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι μέχρι να μάθουν οι πολιτικοί (αλλά και ο υπόλοιπος κόσμος) να *ακούν* πραγματικά τις διαμαρτυρίες του κόσμου, δεν πρέπει να καταδικάζω αυτούς που σπάνε και καίνε. Πρέπει να καταλαβαίνω ότι όταν μια ομάδα ανθρώπων, οσοδήποτε μικρή ή οσοδήποτε μεγάλη, αδικείται και στην συνέχεια δεν ακούγεται καν η διαμαρτυρία της, θα καταφύγει στη βία και -σύμφωνα με τα παραπάνω- καλά θα κάνει.

Βέβαια, η ενδεχόμενη επανάληψη των επεισοδίων εκείνων και φέτος -με αφορμή την μαύρη επέτειο του περιστατικού- δεν βλέπω τι θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει. Έστω και με μοναδικό κίνητρο τον φόβο για νέα επεισόδια, το κράτος έδειξε “καλή διαγωγή” και το μόνο που βλέπω να μπορεί να προκύψει από την επανάληψη των επεισοδίων είναι εντονότερη καταστολή. Και αυτό σίγουρα δεν είναι θετικό.

Αυτά, βέβαια, θα τα κρίνω πάλι με περισσότερη ψυχραιμία ένα χρόνο μετά…