Συνεχίζεται για 4η μέρα η απεργία των τελωνειακών υπαλλήλων ύστερα από απόφαση της Ομοσπονδίας Τελωνειακών Υπαλλήλων Ελλάδος (Ο.Τ.Υ.Ε.) την Δευτέρα.

Το ένα και μοναδικό αίτημα της Ο.Τ.Υ.Ε. είναι η μη κατάργηση (“ενσωμάτωση στον κρατικό προϋπολογισμό” κατά την κυβέρνηση) των Δικαιωμάτων Εκτέλεσης Τελωνειακών Εργασιών (Δ.Ε.Τ.Ε.) που αποτελούν αποζημιώσεις των Τελωνειακών Υπαλλήλων ανταποδοτικού χαρακτήρα, που καταβάλλουν οι συναλλασσόμενοι με τα τελωνεία, ως αντίτιμο για την εξυπηρέτησή τους σε 24ωρη βάση, Σαββατοκύριακα, αργίες, εκτός Τελωνειακού καταστήματος κ.λπ.. Το Δ.Ε.Τ.Ε είναι στην ουσία έσοδα τα οποία εισπράττουν οι τελωνειακοί ως αποζημίωση για την υπερωριακή τους απασχόληση.

Η απεργία -όπως είναι φυσικό- έχει μερικές δυσάρεστες συνέπειες για τους υπόλοιπους πολίτες της χώρας, με κύρια αυτών την τεράστια έλλειψη καυσίμων που άρχισε να γίνεται αισθητή από χθες. Σήμερα πλέον, ελάχιστα είναι τα πρατήρια πανελλαδικά που διαθέτουν ακόμα καύσιμα στις δεξαμενές τους, θυμίζοντάς μας την παρόμοια κατάσταση που ζήσαμε πριν 4 περίπου μήνες με την απεργία των οδηγών φορτηγών & βυτιοφόρων.

Η κυβέρνηση, εκμεταλλευόμενη την ταλαιπωρία του κόσμου, ακολουθεί την δοκιμασμένη τακτική που ακολούθησε και σε εκείνη την απεργία αλλά και στην μεγάλη απεργία της ΔΕΗ πριν μερικούς μήνες και η οποία τείνει να γίνει κλασική πλέον κυβερνητική αντιμετώπιση κάθε απεργίας, προσπαθώντας να στρέψει την οργή του λαού ενάντια των υπαλλήλων. Ο υπουργός Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφης χαρακτήρισε εχθές τους τελωνειακούς ως “καλοπληρωμένους υπάλληλους που κρατούν όμηρο την οικονομία” ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και υπουργός Επικρατείας Θ. Ρουσόπουλος δήλωσε σήμερα ότι κατατέθηκε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων για να κριθεί η απεργία “παράνομη και καταχρηστική”.

Παρόμοια είναι η αντιμετώπιση και από τα ΜΜΕ που επικεντρώνονται κυρίως στην ίδια την ταλαιπωρία στην οποία υποβάλλεται ο κόσμος λόγω της έλλειψης καυσίμων και όχι στα βαθύτερα αίτιά της και την κυβερνητική ευθύνη.

Πριν, λοιπόν, αρχίσουμε να ρίχνουμε κατάρες στους τελωνειακούς υπαλλήλους τις ερχόμενες μέρες (όταν αδειάσει το ρεζερβουάρ στο Ι.Χ. μας), ας αναλογιστούμε τι θα κάναμε εμείς αν το αφεντικό μας σταματούσε ξαφνικά να μας πληρώνει τις υπερωρίες…