• Αναλυτική παρουσίαση του ASUS eeePC 1000HΘέλετε να αντικαταστήσετε το δίσκο στο eeePC σας με κάποιον μεγαλύτερο και ταχύτερο; Ποιόν δίσκο να πάρετε; Πώς θα τον εγκαταστήσετε; Πώς θα μεταφέρετε τα δεδομένα από τον παλιό; Πόσο θα βελτιωθούν οι επιδόσεις; Θα επηρεαστεί αρνητικά η θερμοκρασία και η αυτονομία του netbook; Όλες οι απαντήσεις αναλυτικά.Το τραπεζικό σύστημα για αρχάριουςΟρισμένα Μεμονωμένα Περιστατικά. Αστυνομική βία. Ποιος είναι ο υπεύθυνος;

(Αφορμή της δημοσίευσης αυτής αποτελεί η αρνητική κριτική που δέχτηκα από γνωστό μου για την ύπαρξη προσοδοφόρων διαφημίσεων στο ΚΕΠΙΚ παρά τις αριστερές μου πολιτικές πεποιθήσεις. Τα αίτια φυσικά είναι βαθύτερα…)

Ήρωας κομμουνιστήςΉρωας, σε μοντέρνα ελληνικά, είναι το θαραλλέο άτομο που πράττει εξαιρετικές πράξεις ανεξάρτητες από το προσωπικό του συμφέρον. ‘Ετσι δηλαδή λένε τα λεξιλόγια. Η ίδια η λέξη ήρως προέρχεται από την Αρχαία Ελληνική, στην οποία κυρίως σηματοδοτεί τον πολιτισμικό ήρωα της μυθολογίας.

Υπάρχει όμως και ο μοντέρνος ή σύγχρονος ήρωας. Λεξικά και λεξιλόγια δεν έχουν ένα ειδικό λήμμα για αυτόν και έτσι λέω να προτείνω εγώ ένα. Η δική μου άποψη λοιπόν, είναι ότι η λέξη ήρωας σήμερα, είναι απλά άλλο ένα συνώνυμο του αφελή και του μαλάκα. Μην βιαστείτε όμως να τον υποτιμήσετε…

Βλέπετε η κοινωνία μας πλέον, όπως εμείς την διαμορφώσαμε, έχει ανάγκη τους μαλάκες. Ας μιλάμε λοιπόν πλέον σε πρώτο πληθυντικό. Τους έχουμε ανάγκη τους μαλάκες. Και ας γίνω πιο σαφής. Ας εξηγήσω τι πόστα έχουμε δημιουργήσει που μπορούν να επανδρωθούν μόνο από μαλάκες.

Θέλουμε «ήρωες» στρατιώτες για να τους στέλνουμε σε πολέμους οικονομικών συμφερόντων τους οποίους πρώτα βαφτίζουμε ιερούς. Θέλουμε «ήρωες» πυροσβέστες που να παίρνουν την δουλειά τους προσωπικά και να καίγονται ζωντανοί σβήνοντας την φωτιά που ανάψαμε για να χτίσουμε οικόπεδα. Καλά θα ήταν μάλιστα αν οι πυροσβέστες αυτοί ήταν και «εθελοντές». Θέλουμε «εθελοντές» γιατρούς ή άλλους έμμισθους, που πληρώνονται όμως από «φιλάνθρωπους», για να σώζουν κόσμο που εμείς φέραμε σε κατάσταση πείνας. Χρειαζόμαστε «εθελοντές» οικολόγους να νοιαστούν αφιλοκερδώς για το περιβάλλον που εμείς μολύνουμε. Θέλουμε «ήρωες» απλούς πολίτες να επεμβαίνουν στην ληστεία της τράπεζας για να μην χρειάζεται να στέλνουμε την αστυνομία, αυτή έχει άλλες δουλειές. Θέλουμε και «ήρωες» αριστερούς να δημιουργούν σωματεία, συνδικάτα, να διαμαρτύρονται στους δρόμους, να κατεβαίνουν με προσωπικό κόστος σε απεργίες, να συνδικαλίζονται και να αντιπολιτεύονται στην δεξιά που ψηφίσαμε μπας και προλάβουμε να βγούμε στην σύνταξη πριν πεθάνουμε.

Η λίστα δεν έχει τέλος. Σε κάθε τομέα ανθρώπινων δραστηριοτήτων έχουμε δημιουργήσει θέσεις για «ήρωες». Όπου παραπάνω έβαλα εισαγωγικά, μπορείτε να βάλετε την λέξη «μαλάκας» χωρίς να αλλοιωθεί το νόημα. Δοκιμάστε το…

Αφού τους χρησιμοποιήσουμε τους πληρώνουμε με το να τους ανεβάσουμε το ηθικό. Αυτή είναι η αμοιβή τους! Στον στρατιώτη που έχασε τα πόδια του, του λέμε ότι άξιζε γιατί το έκανε για την «πατρίδα» και του πασάρουμε και ένα μετάλλιο τιμής. Στον άλλο που πέθανε, του πετάμε μια σημαία στο φέρετρο και φοράμε την καλή μας στολή καθώς πυροβολούμε στον αέρα στην κηδεία του. Έχουμε διδάξει εδώ και καιρό στον ίδιο, στη γυναίκα του και στα ορφανά του, με ακριβές χολιγουντιανές παραγωγές και βιντεοπαιχνίδια, ότι αυτό είναι η υπέρτατη τιμή και μην μας ζητήσουν και τίποτα άλλο. Τον πολίτη με τα 2 παιδιά, που την έπεσε στον ένοπλο ληστή για να διαφυλάξει τα συμφέροντα της πολυεθνικής τράπεζας τον ονομάζουμε «ήρωα» και τον βγάζουμε στα κανάλια. Αυτόματα μετατρέπεται σε πρότυπο για την δημιουργία μιας στρατιάς από χρήσιμους μαλάκες. Παρόμοιες και οι ηθικές ανταμοιβές των υπολοίπων «ηρώων» και «εθελοντών».

Για να μην το κουράζω άλλο το θέμα, οι σύγχρονοι ήρωες βάζουν το κοινό συμφέρον πάνω από το προσωπικό, κάτι που για εμάς τους υπόλοιπους αποτελεί προσωπικό συμφέρον. Αυτό δεν τους καθιστά αυτόματα αφελείς και μαλάκες εφόσον ζούμε σε μια ανταγωνιστική κοινωνία;

Αλλά δεν σταματάμε εκεί. Είμαστε θρασύτατοι. Πλέον απαιτούμε από αυτούς που δεν είναι «ήρωες» να γίνουν. Η φράση «κοιτάω το συμφέρον μου», δηλαδή το αυτονόητο, έχει αποκτήσει πλέον αρνητική χροιά. Πρέπει να βάζουμε το κοινό συμφέρον πάνω από το προσωπικό. Αν δεν είσαι σήμερα «ήρωας» πρέπει να γίνεις, είναι βλέπεις «καθήκον» σου! Ναι, σήμερα το να είσαι μαλάκας είναι καθήκον, ιδιαίτερα μάλιστα αν είσαι αριστερός. Δεν έχεις το δικαίωμα φίλε μου που ισχυρίζεσαι ότι είσαι αριστερός, να παλεύεις π.χ. να φύγουν οι πολυεθνικές και να δουλεύεις ταυτόχρονα για την Coca Cola. Δεν έχεις δικαίωμα να παλεύεις για δωρεάν, ποιοτική και δημόσια παιδεία και να στέλνεις τα παιδιά σου στο ιδιωτικό σχολείο. Ή μήπως το έχεις;

Η λέξη «αριστερός» δεν σημαίνει ούτε «ήρωας», ούτε μαλάκας. Όπως όλοι οι άλλοι άνθρωποι, έτσι και ο αριστερός πρέπει να κοιτάει το συμφέρον του. Ο κομμουνισμός δεν «απαιτεί» από κανέναν να γίνει ήρωας γιατί απλά δεν χρειάζεται ήρωες, χρειάζεται απλά ανθρώπους με παιδεία που τους επιτρέπει να κατανοήσουν ότι το προσωπικό και το κοινό συμφέρον μπορούν να ταυτίζονται. Η ανταγωνιστικότητα που προάγεται μέσα από τα φιλελεύθερα καθεστώτα έχει μετατρέψει το συμφέρον μας να είναι διαφορετικό από του γείτονά μας, εδώ και τόσα πολλά χρόνια ώστε να το θεωρούμε πλέον φυσιολογικό. Θεωρούμε φυσιολογικό να κλέβουμε, να δίνουμε μίζες, να παίρνουμε μίζες, να φοροδιαφεύγουμε και να «πατάμε» -με οποιονδήποτε άλλον τρόπο- τους άλλους για το συμφέρον μας. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ζητάμε από τους αριστερούς να απολογηθούν για τις πράξεις τους;

Κοιτάω το συμφέρον μου και δεν απολογούμαι σε κανέναν. Ο μόνος «ηρωισμός» που νοιώθω καθήκον μου να κάνω είναι να προσπαθήσω να βοηθήσω με την παρέμβασή μου, όταν μπορώ, ώστε κάποια μέρα το συμφέρον μου αυτό να ταυτίζεται με το συμφέρον όλων μας.

Η παρούσα δημοσίευση είναι μέρος αυτής της προσπάθειας.


11 σχόλια στο “Περί ηρωισμού και κομμουνισμού…”
  1. Ο/Η Βασίλης λέει:

    Νίκο, όπως λες κι εσύ οι «μαλάκες» χρειάζονται. Το ζήτημα είναι να μην κουραστούν κάποια στιγμή και παρατήσουν να παριστάνουν τους «μαλάκες» οι ίδιοι. Οπότε, σε εκείνη την περίπτωση είτε θα πρέπει να βρεθούν νέοι «μαλάκες», είτε θα πρέπει να γίνουμε εμείς οι υπόλοιποι, οι μη-»μαλάκες», «μαλάκες». Δηλαδή, με λίγα λόγια, για να πάμε μπροστά σε αυτό τον τόπο, χρειαζόμαστε «μαλάκες»; Φαντάζομαι ότι ο καθένας έχει έρθει σε παρόμοια θέση, του «μαλάκα» και σκεφτόμενος ίσως να το μετάνοιωσε, ακριβώς γιατί επειδή αισθανόταν «μαλάκας»…

    Χμ…

  2. Ο/Η G1g@byt3 λέει:

    Το τελευταίο μαλάκας μάλλον είναι πιο σωστό χωρίς τα εισαγωγικά.

  3. Ο/Η yannis K λέει:

    Αν θέλετε βοήθεια, ευχαρίστως δηλώνω «μαλάκας», με ή χωρίς εισαγωγικά.
    Και επειδή αυτό εύκολα μπορώ να το αποδείξω, οι ίδιοι άνθρωποι, που εσένα κριτικάρουν για «ασυνέπεια», εμένα θα με πουν μαλάκα, χωρίς εισαγωγικά.
    Ουαί υμίν… και ημίν, τελικά. Η αριστερά έχει πέσει σε χέρια βολεμένων.
    Κριτικές του σαλονιού.

  4. Ο/Η serafeim λέει:

    Είναι βαρύς ο αγέρας σαν μολύβι
    Φωνάζω, φωνάζω, φωνάζω
    Ελάτε γρήγορα σας φωνάζω
    Να λειώσουμε το μολύβι

    Κάποιος μου λέει
    Φωτιά θα πάρεις απ’ την ίδια σου φωνή
    Θα γίνεις στάχτη
    Στάχτη σαν τον Κερέμ
    Που κάηκε απ’ τον έρωτά του

    Και εγώ του λέω
    Ας καώ, ας γίνω στάχτη σαν τον Κερέμ
    Αν δεν καώ εγώ
    Αν δεν καείς εσύ
    Αν δεν καούμε εμείς
    Πώς θα γενούν τα σκοτάδια λάμψη??????????

  5. Ο/Η Diamadenia λέει:

    Καίριο το ποίημα του Χικμέτ που μας το θύμισε ο serafeim

  6. Ο/Η Αντώνης Πολίτης λέει:

    Ο προβληματισμός που θέτει ο Νίκος (Νίκος σωστά;) ουτε εύκολος ούτε αυτονόητος είναι. Όσοι έτσι νομίζουν μάλλον δεν έχουν καταλάβει καλά.

    Όσα κείμενα διάβασα εδώ σε αυτόν τον χώρο μου άρεσαν δίοτι ακόμα και σε όσα δεν συμφωνούσα θεωρώ ότι βρίσκονταν μέσα στο θέμα και διατύπωναν ζητήματα στην ουσία τους. Είναι σημαντικό αυτό και σπάνιο σήμερα.

    Σχετικά με το θέμα νομίζω ότι η απάντηση είναι η εξής:

    Προφανώς και δεν μπορεί να δώσει λύση ο καθένας ατομικά. Αυτό σημαίνει να είσαι αριστερός. Όταν σε ρωτούν γιατί ενώ είσαι αριστερός στέλνεις τα παιδιά σου σε ιδιωτικό κολλέγιο να απαντάς ότι αριστερός δεν είναι αυτός που καταδικάζει τα παιδιά του στην αμορφωσιά, αριστερός δεν είναι αυτός που μένει άνεργος γιατί δεν θέλει να δουλέψει στην πολυεθνική, αριστερός δεν είναι αυτός που πεθαίνει της πείνας για να μποϋκοτάρει τα προϊόντα της carrefour. Διότι με αυτή την ατομική μάχη δεν αλλάζει τίποτα. Αυτές τις λύσεις προβάλλει ως διέξοδο και το σύστημα: δεν σου αρέσει το κολλέγιο; μην πας. Δεν σου αρέσει η πολυεθνική μη δουλέψεις, φας κτλ. Είναι μια διεστραμμένη αντίληψη περί ελευθερίας…

    Αντίθετα αριστερός είναι αυτός που δεν συμβιβάζεται με αυτήν την κατάσταση και επεξεργάζεται ένα σχέδιο για την έξοδο από αυτή την κατάσταση. Αριστερός είναι αυτός που πιστεύει ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με το πάντρεμμα ατομικής και συλλογικής δράσης. ΌΧΙ αυτός που νομίζει ότι θα το λύσει μόνος του εξαπατώντας τον ίδιο του το εαυτό και τις ίδιες του τις ανάγκες!

    Αλίμονο σε αυτούς που θεωρούν ότι το μοντέλο του σύγχρονου αριστερού είναι ένας ρακένδυτος, αμόρφωτος και πεινασμένος κακομοίρης, δηλαδή ένα λούμπεν στοιχείο τελικά χωρίς καμία διάθεση να αλλάξει όχι τον κόσμο μα και τον ίδιο του τον εαυτό!

    Βέβαια προφανώς και ένας αριστερός στο άλλο άκρο είναι κατανοητό πως δημιουργεί εύλογα καχυποψία για την ειλικρίνεια των αριστερών του διαθέσεων. Αλλά ας μην αυτομαστιγωνόμαστε ένα ακριβό κινητό ή ένα ακριβό ρούχο δεν σημαίνει ότι βρίσκεσαι στο άλλο άκρο.

    Αυτές οι αντιλήψεις βασίζονται στην τρομερή άγνοια που υπάρχει για το μέγεθος του συγκεντρωμένου πλούτου σήμερα. Δεν έχουμε ιδέα τι σημαίνει πλούτος, σπατάλη και πολυτέλεια…

    • Ο/Η mouridis λέει:

      Φίλε Αντώνη, ναι, είμαι ο Νίκος και φυσικά συμφωνώ απόλυτα με όσα λες…

      Και με συγχωρείς για την υπερβολικά καθυστερημένη απάντηση (κάπως ξέφυγε από την προσοχή μου αυτό το σχόλιο).

  7. Ο/Η NEWdisorder λέει:

    …επιτέλους ένα εκπληκτικό κείμενο, μέσα στον κυκεώνα ανοησιών κι «εξυπνάδας» που ευρέως κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. Keep on…

  8. Ο/Η minios67 λέει:

    Είμαι φτωχός για να απαντήσω-σχολιάσω, απλά υποκλίνομαι, ευχαριστώ.
    Κάπου υπάρχει φως!

  9. Ο/Η Γιώργος Γκέκας λέει:

    Ο ορισμός του δεξιού είναι:
    Όσο περισσότερο σκέφτεται κανείς το προσωπικό συμφέρον αδιαφορώντας για τους γύρω του τόσο περισσότερο δεξιός γίνεται.
    Για το αριστερός; ακριβώς το αντίθετο.

    Σ/η: Εξαιρούμε αυτόν που αδιαφορεί για τον εαυτό του αυτός είναι ο μαλ/κας.

  10. Ο/Η Sir Shouldhave Didntthough λέει:

    Δυστυχώς, η μορφή του ήρωα μου είναι ιδιαίτερα αγαπητή λόγω του ενθουσιασμού με τον οποίο αφομοίωνα τέτοιου είδους παραμυθίες σε όλη μου τη ζωή μέχρι τώρα. Αυτό εχει σημασία, καθώς η αισθητική είναι τελικά το μόνο κριτήριο με το οποίο κρίνουμε τον κόσμο. Εξού το προσφιλές και ακατανίκητο «Έτσι μου γουστάρει «. Κι αν κάποιος πιστεύει ότι η λογική είναι το μέτρο του κόσμου, του εύχομαι να έχει πάντα καλό καιρό στον πλανήτη του και να μου κρατήσει μια θέση για δύο στο ρεστοράν στο τέλος του κόσμου.
    Δεν αναφέρομαι φυσικά σε στρατόκαβλους ήρωες που γαζώνουν τριτοκοσμικούς αντιφρονούντες σερβίροντας ζόρικες ατάκες, άκρως τοξικές για τους νευρώνες. Αυτοί δεν μου αρέσουν. Περισσότερο αναφέρομαι σε αληθινούς ήρωες όπως ο Κόναν ο βάρβαρος, ο Σούπερ Μάριο και ο Νταρκγούνγκ Ντακ.
    Γι’ αυτό και θα συμφωνήσω εν μέρει με τον συντάκτη του άρθρου. Κι έτσι κατά λογική αναγκαιότητα θα διαφωνήσω κατά το άλλο μέρος. Ασφαλώς και το όραμα της αριστεράς για την αταξική κοινωνία δεν έχει ανάγκη από ήρωες και πολλώ δε μάλλον, οι ήρωες σε μια τέτοια κατάσταση θα ήταν εντελώς γραφικοί. Ωστόσο δεν βρισκόμαστε στην αταξική κοινωνία και είτε το θέλουμε είτε όχι το προσωπικό κόστος για οποιαδήποτε επιθυμητή αλλαγή, είναι αναπόδραστο. Λυπάμαι φίλοι, αλλά ο χορτάτος σκύλος και η ολόκληρη πίτα, ανήκει στον κόσμο των διασκεδαστικών μαθηματικών παραδόξων.
    Για να μην παρεξηγηθώ δεν υποστηρίζω ότι θα πρέπει όλοι να κατέβουμε στους δρόμους και να προτάξουμε τα στήθη μας απέναντι στους πάνοπλους μπάτσους(εξκιούζ μάι φρεντς) για να δώσουμε το ηρωικό παράδειγμα. Αυτό είναι απλά ηλίθιο. Δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό για να προβλέψει κανείς τι θα συμβεί όταν άοπλοι άνθρωποι, χωρίς εκπαίδευση έρχονται αντιμέτωποι με ένοπλους, υπερεκπαιδευμένους ξυλοφορτωτές/φονιάδες/ληστές. Και ασφαλώς δεν πρέπει, μέσα στην ιερή(sic) αριστερή μας αγανάκτηση για τα κακώς κείμενα και τον αλλοπρόσαλο τρόπο που λειτουργεί ο κόσμος, να αρνηθούμε να μορφωθούμε ή να αποκτήσουμε ισχύ. Δεν πιστεύω ότι το ζήτημα της επανάστασης είναι ζήτημα ρουχισμού, προσωπικής υγιεινής ή ασκητισμού.
    Καλώς ή κακώς(πολύ πολύ κακώς) βρισκόμαστε σε μια άθλια κατάσταση. Δεν είναι ιδιαίτερα χειρότερη από άλλες καταστάσεις στον ιστορικό χρόνο, απλά διαφορετικής αισθητικής. Οπότε τι κάνουμε; Αφενός αποκτούμε όσο το δυνατόν περισσότερη παιδεία. Αφετέρου επικυρήσσουμε τη ζωή μας. Και εξηγούμαι. Μαζεύουμε ικανότητες και γνώσεις ώστε να μπορέσουμε να διαβρώσουμε το παρόν σύστημα σε κάθε μας βήμα. Αποδεχόμαστε το ενδεχόμενο της φυσικής συντριβής και ίσως πιθανότερο, της συναισθηματικής κατάρρευσης. Και αυτό διότι αν είσαι άνθρωπος με τις απαραίτητες ευαισθησίες για να είσαι αριστερός(όχι σταλινικός), θα είσαι και πολύ κωλόφαρδος(εξκιούζ μι εγκέν) αν γλιτώσεις τα αντικαταθλιπτικά, έτσι όπως είναι η φάση σήμερα. Και οι αριστεροί πρέπει, κατα τη γνώμη μου, να είναι αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουν αυτό το ενδεχόμενο. Γιατί νομίζετε ότι είναι διαδεδομένο το χόρτο; Διότι σε κρατά αισιόδοξο μπροστά στο σπηλαιώδες βάραθρο της καθημερινότητας. Εκεί έγκειται ο ηρωισμός που χρειάζεται μια προεπαναστατική κοινωνία και όχι στα εθνικά ταρατατζούμ. Έτσι, αν δεν αποδεχθούμε την ηρωική μας ευθύνη, θεωρά ότι απλά υποκύπτουμε και λογικοποιούμε τον υπαρξιακό τρόμο που, φυσιολογικά, νιώθουμε μπροστά στο άγριο θηρίο του παγκόσμιου συστήματος εκμετάλλευσης.
    Άρα συνοψίζοντας και ζητώ συγνώμη για τη μακρυγορία, απλά γουστάρω να με διαβάζω, οι ήρωες είναι απολύτως απαραίτητοι. Απλώς όχι οι ήρωες που αποτελούν εξαίρεση, αλλά οι ήρωες που αποτελούν την πλειοψηφία. Και βέβαια όχι στο ηρωικό πρότυπο του «Ράμπο, του μαχητή της ελευθερίας» αλλά του νίντζα. Ναι, λοιπόν εκεί καταλήγουν όλα. Στον νίντζα.

  11.  
Trackbacks
  1.  
Αφήστε το σχόλιο σας

Σημαντικό: Διαβάστε την πολιτική σχολίων του Κ.ΕΠΙΚ. στο 2ο Γραφείο πριν σχολιάσετε.